Polimer kimya ürünü olan yarı geçirgen membranlar farklı filtrasyon inceliğinde imal edilirler. Bunlar sırası ile, Mikro Filtrasyon (MF), Ultra Filtrasyon (UF), Nano Filtrasyon (NF) ve Reverse Osmosis (RO), Ters Ozmoz (TO)’dur.
TO teknolojisi, günümüzdeki konumuna, geniş bir alan olan “Sentetik Membran Teknolojisi”nin özel bir dalı olarak gelmiş ve çok hızlı gelişme göstermiştir.Ancak bu teknoloji’ nin, pratik ve ekonomik olarak kullanılabilir hale getirilebilme çalışmalarında, ayrıca birçok yönetmelik ve şartname gerekleri de yerine getirilmiştir. Membranların, başlangıçtaki imalatında, göz önüne alınan en büyük özellik, aynen doğadaki benzerleri gibi, kendisinden geçirilecek sıvının diğer tarafa geçmesine izin vererek suyun içerisinde bulunanpartikül ve mineralleri bulunduğu yerde tutarak diğer tarafa geçmesine izin vermemek olmuştu. Bu durum, membran üzerinde bulunan kirleticilerin en küçüğünü dahi tutabilecek bir ölçüye ve düzgün bir polimer yapıya sahip olması şartlarını ortaya koyuyordu. Diğer bir husus membranın ekonomik ve kullanılabilir olabilmesi için, yüksek akış değerlerine müsaade etmesi gerekiyordu. İlk yapılan selüloz-asetat membranlar, suya karşı oldukça geçirgen bulundular, daha sonraları çok ince, deri şeklinde bir membran, delikli bir geçirgen olan ve daha kalın polisulfan destek malzeme üzerine kaplanarak, yüksek akış değerleri ve mukavemet elde edildi.